ซื้อทีมที่ทรยศฉันมาเป็นของตัวเอง

แสงไฟในห้องซ้อมยังคงสว่างไสว ผมถือสมุดวิเคราะห์ที่เต็มไปด้วยข้อมูลพลางผลักประตูเข้าไป กะว่าจะชวนสุริยะกลับไปพักผ่อนเสียที

ภาพตรงหน้าทำให้ผมแข็งทื่อไปทันที เขากอดจันทร์จิรา ผู้ช่วยคนใหม่ที่เพิ่งเข้ามา ทั้งสองคนมือประสานกันอยู่บนคีย์บอร์ด

“ไม่ต้องกลัวนะ มีฉันอยู่ ทั้งวารีก็ทำอะไรตำแหน่งตัวจริงของเธอไม่ได้หรอก” เสียงของสุริยะนุ่มนวลราวกับเคลือบน้ำผึ้ง

จันทร์จิราเงยหน้าขึ้นจูบเขาหนึ่งทีพลางพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า “อืม ฉันรู้ว่าพี่เก่งที่สุด!”

นิ้วมือของผมกำโทรศัพท์แน่น จอภาพสว่างขึ้นกะทันหัน ข้อความจากพี่ชายบาดตาผม “ฝันเรื่องอีสปอร์ตของคุณหนูใหญ่คงจะถึงจุดสิ้นสุดแล้วสินะ พี่รอคุณกลับบ้าน”